וַיֹּ֣אמֶר הַמֶּ֔לֶךְ וְאַיֵּ֖ה בֶּן־אֲדֹנֶ֑יךָ וַיֹּ֨אמֶר צִיבָ֜א אֶל־הַמֶּ֗לֶךְ הִנֵּה֙ יוֹשֵׁ֣ב בִּירוּשָׁלִַ֔ם כִּ֣י אָמַ֔ר הַיּ֗וֹם יָשִׁ֤יבוּ לִי֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל אֵ֖ת מַמְלְכ֥וּת אָבִֽי׃
Lalu raja bertanya, “Di manakah anak tuanmu?” Jawab Ziba kepada raja, “Ia tetap tinggal di Yerusalem, sebab katanya: Pada hari ini kaum Israel akan mengembalikan kepadaku kerajaan ayahku.”
Psalms
I believed the words of Ziva against Mefibosheth (II Samuel 16:3) when I said [(Ibid. 4): "Yours is all that belongs to Mefibosheth")] — [after which, realizing my error,] I humbled [myself to You] exceedingly.